Website TemplatesWeb HostingWeb Hosting
Zlatne medalje ne stvaraju šampione, stvara ih težak i uporan rad !!!

Knjiga u prodaji


Champion Kakanj

Fitness centar Kakanj

Search

Metode treninga

Pod metodom treninga najčeće se podrazumjeva način treninga, odnosno način primjene odabranih sredstava i doziranje opterećenja. U stručnoj literaturi, u poglavljima koja tretiraju metode treninga, navodi se da postoji...

Kontinuirana metoda (ravnomjerni trening) podrazumijeva srednji i dugotrajni aerobni rad kontinuiranog tipa i sastoji se od opterećenja koja traju bez prekida ili bilo kakvih pauza. To konkretno znači, da se rad izvodi intenzitetom koji je ispod nivoa anaerobnog praga, u zoni kompezivne metaboličke acidoze (zoni aerobnog rada).Sredstva, kao što su duga neprekidna trčanja, duga plivanja,veslanja, hodanje ili trčanje na skijama, duga vožnja biciklom idr., predstavljaju osnovna sredstva ove metode. Ustvari,pomoću njih se razvija tkz. osnovna izdržljivost, odnosno faza funkcionalnih mogućnosti organizma. Pod njenim uticajem poboljšavaju se i usklađuju funkcije osnovnih organskih sistema (prije svega, kardiovaskularnog i respiratornog), stvarajući na taj način mogućnost za povećanje specifičnih opterećenja različite vrste u različitim sportovima i dugotrajni aerobni rad kontinuiranog tipa i sastoji se od opterećenja koja traju bez prekida ili bilo kakvih pauza. To konkretno znači, da se rad izvodi intenzitetom koji je ispodnivoa anaerobnog praga, u zoni kompezivne metaboličke acidoze (zoni aerobnog rada).Sredstva, kao što su duga neprekidna trčanja, duga plivanja,veslanja, hodanje ili trčanje na skijama, duga vožnja biciklom i dr., predstavljaju osnovna sredstva ove metode. Ustvari, pomoću njih se razvija tkz. osnovna izdržljivost, odnosno faza funkcionalnih mogućnosti organizma. Pod njenim utjecajem poboljšavaju se i usklađuju funkcije osnovnih organskih sistema (prije svega, kardiovaskularnog i respiratornog), stvarajući na taj način mogućnost za povećanje specifičnih opterećenja različite vrste u različitim sportovima.

Repetativna metoda (ponavljajući trening) se sastoji u primjeni sredstava (dužini dionica, težini tereta, vremenskog trajanja aktivnosti i dr.) nepromjenljivih opterećenja, što znači da se opterećenja kreću oko maksimalnog rezultata (najčešće su submaksimalna opterećenja), tako da sportista ponavlja odgovarajuće vježbe 2 – 3 puta, a u daljim ponavljanjima opterećenje se mjenja, ali su zato odmori između ponavljanja relativno duži. To konkretno znači, da se trenažna sredstva izvode tempom koji je približan najboljem učinku sportiste, odnosno da se trening izvodi u zoni nekompenzovane metaboličke acidoze (zoni anaerobnog rada). Dakle, ključ uspješnog anaerobnog treninga je održavanje visokog učinka sportiste, koji ne smije da padne ispod 85 – 90% od njegovog najboljeg rezultata.

Varijabilna metoda (promjenjivi trening) se sastoji u primjeni različitih sredstava i opterećenja. Svrha trenažnog rada je da se organizam stavi u nove i sve složenije uslove sa povećanim zahtjevima, kako bi se podstaklo povećanje aktivnosti kardiovaskularnog i respiratornog sistema u situacionim uslovima. Budući da se funkcije ovih sistema održavaju na višem nivou, nego prilikom primjene repetativne metode i za ovu metodu je karakteristično da se trening odvija u zoni nekompenzovane acidoze (zoni anaerobnog rada). To konkretno znači, da je za ovu metodu u prvom redu važna promjena ritma, brzine, tempa, trajanja rada i opterećenja u toku treninga, tako da pretežno služi za suzbijanje stereotipnosti treninga i tkz. "brzinskih barijera" kod sportista.

Intervalna metoda (isprekidani trening) se karakteriše smanjivanjem rada i odmora (pauze), odnosno trenažnim opterećenjem sa isprekidanim odmorima. Kod intervalnog treninga u intervalima opterećenja i oporavka stoji međusobni utjecaj aerobnog i anaerobnog metaboličkog iscrpljivanja, što znači, da se treninzi mogu izvoditi u zoni djelimično kompenzovane acidoze (zoni aerobno – anaerobnog rada). U toku opterećenja srce treba da obavi rad koji odgovara 70 – 80% od VO2 max, sa frekvencijom srca od 170 – 180 otkucaja

u minuti, odnosno na nivou bliskom anaerobnom pragu (ANP).

Proučavanjem funkcionalne sposobnsoti srčanog rada pod utjecajem određenih opterećenja prekidanih određenim pauzama, odnosno intervalnim treningom. Pojedina ispitivanja su pokazala da u procesu treninga dovoljna opterećenja su kod kojih se frekvencija pulsa podiže do vrijednosti 180 – 210 otkucaja u minuti, a između njih pauza treba da traje dok se puls ne spusti ispod 120 – 140 otucaja u minuti. Na ovaj način se povećava volumen srca, udarni volumen i utrošak kiseonika, čime se poboljšava ekonomika rada srca. Pri tome, najveća ekonomičnost nastaje za vrijeme pauze(intervala), a ne za vrijeme opterećenja.

Kombinovana metoda (kombinovani trening) se karakteriše primjenom raznih sredstava, pri čemu treba imati u vidu redosljed realizacije pojedinih vrsta aktivnosti i opterećenja.Tako, na primjer, kombinovani trening može da se sprovodi u uslovima variranja tempa trčanja i/ili mijenjanja terena na kome se odvija trčanje. To trkač može da postigne trčanjem na brdovitom terenu, što će imati posljedicu dostizanje skoro maksimalne potrošnje kiseonika (VO2 max). Periodi u kojima kod ovih trčanja nema dovoljno kiseonika pospješuju adaptaciju organizma na aerobni sistem (zonu kompenzovane metaboličke acidoze).

Međutim, u nekim situacijuma, kombinovani trening može izazvati i negativne efekte, koji se mogu dobiti ako na pojedinačnom treningu primjene prvo vježbe snage, a potom se radi na tehnici, ili ako se prvo radi na izdržljivosti a zatim na brzini i sl. U principu, vježbama snage i izdržljivosti treba da predhode vježbe koordinacije ili brzine. U kasnijim fazama treninga moguće su i obratne kombinacije, kako ne bi došlo do steretipa, već do prilagođavanja sportista na različite situacije, kakve su moguće na takmičenjima.

Situaciona metoda (imitacioni trening) se primjenjuje kada je sadržaj treninga približan ili istovjetan sa ciljem koji se želi postići na takmičenju, odnosno, kada se trenažni proces odvija u uslovima sličnim stvarnom takmičenju. To konkretno znači, da se primjenjuju trenažna opterećenja u zoni nekompenzovane metaboličke acidoze (zona anaeronog rada). Situacioni trening se sastoji u tome, da se definitivno pitanje informacija prenese u fazi imitacije igre ili borbe, odnosno takmičenja uopšte. Što je ta imitacija bliža stvarnosti, to je efekat situaciong treninga bolji. Shodno tome, potrobno je nastojati da se u procesu treninga takmičenje imitira u potpunosti, pri čemu se obično moraju imati u vidu opšti uslovi takmičenja, vrijeme, satnica, protivnici, klimatski uslovi, uređaji na takmičenju, oprema i drugi mogući uslovi.

Cirkularna metoda (kružni trening) se karakteriše time, da svi učesnici serijski ponavljaju određene vježbe, koje su objedinjene u jedan kompleks, a raspoređene su utvrđenoj šemi, odnsno simbolu kružnog treninga. Na svakoj stanici se ponavljau unaprijed utvrđene vježbe, pretežno jednostavne strukture (inače ranije naučene), a broj ponavljnja na svakoj stanici utvrđuje se u jedinici vremena (najčešće jedan minut).Kružni metod treninga koristi se u različitim varijantama, pretežno u radu sa mlađim kategorijama sportista, sa ciljem da se trenažna opterećenja odvijaju u granicama koja odgovaraju pragu, odnosno uslovima visoke stimulacije aerobnog metabolizma, pri samo malom angažovanju anaerobnih procesa. Međutim, što je viši ANP sportiste, to je viši ekstenzitet i intezitet opterećenja, vršen u toku dužeg vremena, bez narastanja koncentracije laktata u krvi i time ulaska u zonu nekompenzovane acidoze (zonu anaerobnog rada).

Metoda takmičenja zahtijeva stanovitu psihofizičku stabilnost. Primjenjiva je u svim uzrastima. Kod primjene treba paziti da ne dođe negativnih pojava (osjećaj manje vrijednosti, nesigurnost, omalovažavanje itd.).Takmičarska metoda sastoji se u suprostavljanju sposobnosti u borbi za pobjedom i dokazivanjem. Uslovi takmičenja stvaraju poseban emocionalni i psihološki ton. Ispitivanja u bivšem SSSR – u pokazala su da isto vanjsko opterećenje daje različiti efekat i to zavisno o tome da li se vrši u uslovima takmičenja ili u uslovima vježbanja. Iz tih razloga takmičarski metod je vrlo efikasan u procesu obučavanja tehnike, jer stvara posebne odnose saradnje s jedne strane i rivalstvo s druge strane.

Metoda igre koristi veliki izbor mogućnosti i načina pri realizaciji određenog cilja. Ova metoda ima zajedničkih osobina sa takmičarskom metodom. Metoda igre nema stroge pravilnosti kao metodi vježbanja. Koristi se u tehničkoj, taktičkoj i psihološkoj pripremi. Igre imaju mnogobrojne varijante što omogućava raznolikost rada na treningu, a uz to pozitivno djeluje na interes i motiviranost igrača i njihovu veću angažiranost. Iz tih razloga, metoda igre je takođe vrlo učestala u samoj metodici obučavanja pojedinih tehnika.Iako se analizirane metode svestrano opisuju i analiziraju u stručnoj literaturi, praksa pokazajuje da se oni teško mogu univerzalno primjenjivati. Iz toga proizilazi da se metode treninga moraju formirati i primjenjivati specifično za svaku sportsku granu ili disciplinu, što predstavlja veliki potencijal u razvoju i usavršavanju metoda treninga u pojedinim sportovima.

Gledajući općenito, metode su načini rada, a kako se pojavljuju u svim pojavnim oblicima i etapama trenažnog procesa, metode treninga su ujedno i sastavni dio rada.Izbor metoda treninga zavisi od (prema Milanoviću, 1993.):

  • specifičnosti kompletne sportske grane ili discipline,
  • postavljenih ciljeva i zadataka sportske pripreme,
  • stupnja treniranosti i sportske forme,
  • razvojnih značajki u pojedinim dobnim kategorijama,
  • uvjeta i mogućnosti u kojima se trenažni proces izvodi.


 

 

Najveći izbor sportske literature na jednom mjestu GOPAL d.o.o.